oaza.pl
Światło-Życie

Strona główna · Rok wiary · O Ruchu: Świadectwa · Kalendaria: Rekolekcje · CDOR · Diakonie · Stowarzyszenie DIAKONIA · Dokumenty i materiały · Wydawnictwo · Czasopisma · Rozmaitości · Przegląd wydarzeń · e-KARTKI · Poczta przez WWW · Powiadomienie o nowościach · Kontakty · Kalendarz

 
Szukanie zaawansowane / Indeksy
Temat pracy rocznej:
13/14: Narodzić się na nowo
Domowy Kościół Krucjata Wyzwolenia Człowieka Ks. Franciszek Blachnicki
Nasz słownik

Kongregacja Odpowiedzialnych - coroczne duże spotkanie moderatorów i animatorów Ruchu

Oaza - 15-dniowe rekolekcje

Prawda-Krzyż-Wyzwolenie

Nasze strony

Domowy Kościół w Szczecinie

Domowy Kościół w Niemczech

Diecezjana Diakonia Liturgiczna w Zielonej Górze

Dzień nas wszystkich
Święto patronalne Ruchu Światło-Życie

Mijają lata, świat wokół nas zmienia się w zawrotnym tempie. Zmienia się także i nasz Ruch. Jednak jednego możemy być pewni – Ona niezmiennie jest i czuwa nad nami. Maryja niepokalanie poczęta, matka Syna Bożego i matka Kościoła. Patronka naszego Ruchu. Dzień 8 grudnia jest świętem nas wszystkich, żyjących charyzmatem światło-życie.

1976

Jest niedziela, 8 grudnia 1976 r. W Polsce trwa jeszcze głęboki PRL, a na czele PZPR stoi towarzysz Edward Gierek. Polacy wspominają pamiętne wydarzenia z lata tego roku, kiedy to polscy siatkarze pod wodzą Huberta Wagnera zdobyli złote medale na igrzyskach olimpijskich w Montrealu. W jednej z parafii wierni myślą jednak także o czymś zupełnie innym... Za parę godzin odprawiona zostanie specjalna Msza święta, w której weźmie udział wielu członków Ruchu Światło-Życie. Jest to bowiem dzień wspomnienia Niepokalanego Poczęcia NMP, który jest zarazem świętem patronalnym całego Ruchu. Miejscowi księża już przygotowują specjalną liturgię, schola ćwiczy maryjne pieśni, a oazowicze prasują swoje „dzwony” i odświętne koszule. Jeszcze tylko znaleźć skórzaną „foskę” i można wychodzić z domu; trzeba się spieszyć, nie wypada spóźnić się na Mszę!

1981

Wtorkowy wieczór, 8 grudnia 1981 r. Sytuacja w kraju nie jest łatwa, ale Polacy wciąż mają w pamięci wydarzenia z sierpnia ubiegłego roku, kiedy to w gdańskiej stoczni podpisano porozumienia sierpniowe. „Festiwal” Solidarności trwa, nikt nawet nie przypuszcza, że już za kilka dni, w niedzielę 13 grudnia, wszystko ulegnie gwałtownej zmianie... Ale tamten chłodny, zimowy wieczór to kolejne święto patronalne Ruchu i wspólna modlitwa oazowiczów. Śpiewają II Nieszpory z tego dnia, trzymając w ręku napisany na maszynie i powielony w kilkunastu egzemplarzach „modlitewnik” z hymnem, antyfonami, psalmami, czytaniem bibilijnym... Za oknem prószy śnieg, oazowicze ściśnęci w jednej z przyparafialnych salek śpiewają mocnym i pełnym nadziei głosem: Strażniczko dziewic przeczysta / Bogarodzico nietknięta/Wesele niebios i bramo/Naszej nadziei otwarta. Oczy od czasu do czasu spoczywają na świecy oazy z hasłem roku 1981/1982: Jedność i Diakonia.

2000

Gdy nadchodził ten rok, rok z „dwójką” i trzema „zerami”, niektórzy obawiali się, że na całym świecie padną komputery i systemy informatyczne, co spowoduje duży chaos i utrudni życie milionom ludzi... Nic takiego się nie stało, za to w kwietniu tego roku do Krościenka sprowadzono doczesne szczątki ojca Franciszka. Czy można się zatem dziwić, że pierwsze święto patronalne Ruchu po tym wydarzeniu, które przypadło na dzień 8 grudnia 2000 r., jest tak pamiętne i wzruszające? Oazowicze, którzy są wtedy w Krościenku, modlą się przy grobie Założyciela w dolnym kościele. Trwa Jubileusz Roku 2000, piosenką roku jest: Błogosławiony bądź Ojcze (kto wtedy przeczuwał, że stanie się ona takim „przebojem”?). Za pasem jest już nowa dekada, pierwsze dziesięciolecie XXI wieku. Członkowie Ruchu robią zaś 8 grudnia to, co ich starsi siostry i bracia dziesięć, dwadzieścia lat temu... Zatrzymują się nad słowami z księgi Rodzaju: Gdzie wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska, aby jak grzech zaznaczył swoje królowanie śmiercią, tak łaska przejawiła swe królowanie przez sprawiedliwość, wiodącą do życia wiecznego przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.

2011

Mamy rok 2011. W mediach przez wszystkie przypadki odmieniane jest słowo „kryzys”, do polskiego Sejmu dostała się antyklerykalna partia, a cały kraj dyskutuje o szansach polskiej reprezentacji na Euro 2012 i o dobrym występie siatkarzy w Pucharze Świata w Japonii. Ludzie spędzaja godziny na Facebooku i innych portalach społecznościowych, otwierane są kolejne odcinki autostrad, nie możemy żyć bez komórek i Internetu. W maju tego roku papież Jan Paweł II został beatyfikowany, a w Madrycie odbyły się Światowe Dni Młodzieży. Nasz Ruch przeżywa ogromne przebudzenie ewangelizacyjne i misyjne - za nami pierwsze w historii rekolekcje w języku angielskim, a także oaza rekolekcyjna w dalekich Chinach. „Przymierzamy” się już do Jubileuszu Roku 2033 i realizacji planu Ad Christum Redemptorem 2.

Są powody do świętowania

Mijają lata, świat wokół nas zmienia się w zawrotnym tempie. Zmienia się także i nasz Ruch. Jednak jednego możemy być pewni – Ona niezmiennie jest i czuwa nad nami. Maryja niepokalanie poczęta, matka Syna Bożego i matka Kościoła. Patronka naszego Ruchu. Dzień 8 grudnia jest świętem nas wszystkich, żyjących charyzmatem światło-życie.

Świętować można w różny sposób. Na pewno uroczysta Msza święta, podczas której członkowie Ruchu podejmują służbę liturgiczną, śpiew, czytają komentarze. Taka Eucharystia może się np. odbyć w katedrze danej diecezji, ale warto być może pokusić się też o spotkanie na Mszy świętej w parafii, w której istnieje np. jakaś wspólnota oazowa? W ten sposób wspólnota parafialna zapoznaje się lepiej z Oazą, z jej charyzmatem i specyfiką. Może udałoby się też zaprosić parafian np. na wspólne Nieszpory? Oprócz Eucharystii można się także spotkać na wspólnej agapie, co zresztą jest już w wielu diecezjach praktykowane. Agapa taka, przygotowana przez oazowiczów, może być dobrą okazją do współpracy różnych gałęzi Ruchu (od dzieci po dorosłych). Trzeba także podkreślić, że wspólne świętowanie nie musi się ograniczyć tylko do siedzenia za stołami – są w Polsce diecezje, które ten wieczór wykorzystują na wspominanie letnich rekolekcji (organizowane są specjalne pokazy zdjęć i filmów).

Inną ciekawą formą obchodów naszego święta patronalnego może być też nabożeństwo ewangelizacyjne, radosne uwielbienie Pana (może w postaci tzw. wieczoru chwały?) lub koncert. Sposobów, jak widać, jest bardzo dużo!

Na zakończenie oddajmy głos słudze Bożemu, ojcu Franciszkowi: Od samego początku Niepokalana widziana była i przeżywana w kontekście oazy, źródła i życia. Oznacza to najpierw jakieś intuicyjne przeczuwanie głębokiego związku pomiędzy tajemnicą Niepokalanej a tajemnicą Matki, Matki nie tylko Chrystusa, ale Matki nowego życia i wszystkich żyjących. („Tajemnica wielka - w Chrystusie i Kościele. Charyzmat maryjny Ruchu Światło-Życie”). Świętujmy zatem – bo są ku temu powody!

Piotr Niedzielski

Dod. Wiola Szepietowska dnia 8-12-2011 o godz. 8:46

Komentarze:

1. Redakcja serwisu oaza.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść zamieszczanych komentarzy ani się z nimi nie utożsamia. 2. Komentarze są wprowadzane przez internautów w sposób niezależny od Redakcji i jako takie nie stanowią części serwisu obsługiwanego przez Redakcję. 3. Redakcja zastrzega sobie prawo do usunięcia lub wstrzymanie niektórych komentarzy bez podania przyczyn. W szczególności dotyczy to kometarzy zawierających treści, które mogą być odebrane jako obraźliwe lub nie są związane z tematem. 4. Każdy czyta komentarze na własną odpowiedzialność.

 
Tytuł:
Treść:
Podpis:
Kod:kod
Możesz edytować swój komentarz przez 15 min. po dodaniu.

Zobacz także:

Odszedł od niej anioł (25-03-2014)

Relacja prawie na żywo z Sympozjum w Lublinie (14-10-2013)

Duchowe dziedzictwo (30-09-2013)

Święto patronalne Ruchu (7-12-2012)

Wymiana pokoleń (23-04-2012)

© DKS Ruchu Światło-Życie. Redakcja merytoryczna: redakcja@oaza.pl. Redakcja techniczna: webmaster@oaza.pl
Informacja o cookies.
Contact our HP Department if you are desperate to get black listed.